سلام به همه دوستان خوب دنیای مجازی

از اینکه مدتی طولانی غایب بودم و نتونستم پست جدید بذارم و بهتون سر بزنم عذرخواهی میکنم. این همه غیبت به خاطر دسترسی نداشتن به اینترنت بود!!! تو اداره که اینترنت به اینترانت تبدیل شد!!!و در منزل جدید هم هنوز موفق نشدم وصل بشم و متاسفانه حوصله کافی نت رفتن هم ندارم.سر فرصت به همه سر میزنم و از شرمندگی درمیام.

التماس دعا

[ یکشنبه پانزدهم مرداد 1391 ] [ 19:34 ] [ مدینه ]
اگر شخصی باعث رنجش شما می شود
به این دلیل است که خود در اعماق وجود خود رنج می کشد
و رنج او لبریز می شود
بنابراین او مستحق مجازات نیست
بلکه نیازمند کمک است
[ شنبه بیست و هفتم خرداد 1391 ] [ 10:52 ] [ مدینه ]

ما که می خواستیم خلق  جهان                         دوست باشند  جاودان  با  هم

ما که می خواستیم نیکی و مهر                        حکم رانند  در  جهان  با  هم

شور بختی نگر که در همه عمر                       خود  نبودیـم  مهربان  با  هم

ای شمایان !  که باز می گذرید                         بعد  ما  زیر  آسمـان  با  هم

گر رسید آن دمی که  آدمیــان                          دوست گشتند وهم زبان با هم

آن زمـان با  گذشت  یــاد  کنید                          یاد  نومیـــد رفتگان  با  هم 

فریدون مشیری

 

پی نوشت۱: این هم صندلی خالی ما در اداره.

پی نوشت ۲: دلم برای همه همکارام تنگ شده

 

[ یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1391 ] [ 9:54 ] [ مدینه ]

توت فرنگي ميوه اي نسبتا جديد است که تا 250-300 سال قبل به اين شکل امروزي وجود نداشت و بيشتر موارد استفاده دارويي داشته است. در قرن چهاردهم در فرانسه توت فرنگي هاي وحشي از جنگل به زمين زراعتي منتقل شد و از آن به عنوان يک گياه اهلي استفاده گرديد. توت فرنگی در ایران برای اولین بار در سال ۱۳۱۷زمان صدارت اتابک اعظم از فرانسه به ایران آورده شد و در باغ فلاحت کشت گردید و به همین نام ( اتابکی) رقمی در ایران شناخته شد.متأسفانه با واقعه 1320 باغ فلاحت رها و کلیه ی درختان مثمر و بوته های توت فرنگی خشک شدند.  در سال ۱۳۴۵ فردی به نام شیخ عثمان نقش بندی از اهالی استان کردستان تعدادی بوته ی توت فرنگی از ترکیه وارد و آنها را در باغ معروف خود واقع در روستای دورود" نزدیکی شهرستان سروآباد(استان کردستان) کشت نمودند که به رقم " کردستان " مشهور شد. طی سالهای بعد به ویژه دهه اخیر ارقام تجاری با عملکرد بیشتر توسط مرکز تحقیقات تائید و در این منطقه کشت شده است. این ارقام بازار پسندی بیشتری دارند اما از لحاظ طعم و مزه رقم کردستان علیرغم فساد پذیری بالا بهترین طعم را دارد.سهم استان کردستان در کشت توت فرنگی در سطح کشور حدود ۸۶ درصد می باشد.سایر ارقام توت فرنگی که در ایران کشت می شوند عبارتند از:

رقم کردستان: خوش طعم با بافت نرم و نسبت به سایر ارقام ریزتر است

رقم مرگ: بعد از خوردن میشه یه مقدار مزه تلخی رو احساس کرد

رقم سلوا :چهار فصل و دارای عملکرد بالا که میوه آن دوکی شکل بوده و در انتها حالت تاج خروس دارد.

رقم کوئین الیزا: یک فصل و دارای میوه درشت و خوش مزه

رقم پاروس: يكي از بهترين رقم ها براي مناطق كوهستاني است. چنانچه ميوه را به دو قسمت تقسيم كنيم يك مقدار توخالي است

رقم كاماروسا: اين رقم يك فصل مي باشد و گرد است

رقم ديامنت:يك فصل است.رقمي با خصوصيات سلوا ولي از لحاظ طعم و مزه به رقم كردستان شبيه است.

 

[ یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1391 ] [ 13:52 ] [ مدینه ]

" سیاچمانه" از کهن ترین موسیقی ایران نوائی است که صرفا حنجره در آن نقش دارد. جائی که ساز و آواز باید با هم به صدا درآیند.نوائی مختص مناطق کوهستانی با فراز و نشیب های بسیار. این نوا زائیده شرایط جغرافیائی معیشتی و فرهنگی منطقه هورامان است.گویا سیاچمانه رهروی است که راه پر فراز کوه را در برگرفته و آهسته آهسته سینه کوه را می پیماید تا به قله برسد. از نوع ادای کلمات بدون استفاده از هر سازی پیداست که این نوا جزء اولین نواهای بشری است. با اندکی تامل در نوع ادای " سیاچمانه" پیداست که این نوا آهنگ سرودهای آئینی است . جائی که این آدم خاکی می خواست با خدای خود به راز و نیاز بنشیند و به درگاه او ناله نماید.

نظرات متفاوتی در مورد معنی لغوی سیاچمانه  وجود دارد. عده ای معتقد به تغییر یافتن این واژه از واژه " سیاه جامگان" هستند. گویا آوازی بوده است که سیاه جامگان ( موبدان زردشتی) هنگامی که به راز و نیاز پرداخته اند و گاتاهای اوستا را خوانده اند به این شکل ادا شده است.

عده ای معتقدند که سیاچمانه آوازی است در وصف دلبران ( سیاه چشمان)

عده ای نیز می گویند هنگامی که موبدان زردشتی می خواستند با خدای خود به راز و نیاز بپردازند و سرودهای مقدس را بخوانند خود را آراسته و چشمان خویش را با وسایل آرایشی زمان خود می آراستند.

نزديك‌ترين مقام به سياچمانه، «هوره» است كه آن هم مختص اورامانات است. البته در تقسيم بندي‌ها، سياچمانه را زير شاخه هوره خوانده‌اند ولي آن از لحاظ محتوايي در زمره مقام‌هاي مجلسي است و مضامين آن بيشتر مذهبي بوده و در تاريخ زرتشت به آن بسيار اشاره شده است...»

 عثمان خالدي (هورامي)  که به سلطان سیاچمانه مشهور است متولد سال ۱۳۲۴ در روستاي مرزي كمينه، ميان كردهاي ايران و عراق خواننده‌يي نام‌آور است. عثمان كه سال‌هاست به عنوان مرجع آوازهاي هورامي (سياچمانه، ورده بزم و چپله) شناخته مي‌شود خواندن را از مادر آموخت.غير از اجراهاي معدود در راديو و تلويزيون بغداد به صورت ضبط يا اجراي زنده، برنامه ضبط شده‌يي با كيفيت مناسب يا حتي به شكل همكاري با گروه‌هاي موسيقي از عثمان برجا نمانده است.از حدود ۲۰ سال پيش عثمان به بيماري حنجره دچار شد و ديگر نخواند تا ياد آوازهاي زيبا و تحريرهاي شيشه‌يي‌اش در يادها بماند. عمل‌هاي متعدد جراحي ـ گاه با حمايت اساتيد دلسوزي چون استاد شجريان‌ ـ بي‌نتيجه ماند...!!

خوشحالیم که انجمن مردمی " وژین" روز پنج شنبه ۱۴ اردیبهشت سال ۹۱ مراسمی برای بزرگداشت سلطان سیاچمانه با حضور بزرگان موسیقی و اهدا "بلوط زرین "به ایشان  برگزار نمود. و ای کاش همه بزرگداشت ها قبل از رفتن نامداران از میان ما باشد...

پی نوشت۱: بابت کیفیت نه چندان مناسب عکسها معذرت میخوام چون از فاصله دور زوم شده

پی نوشت۲: موسیقی وبلاگم از سیاچمانه های این هنرمند است برای آشنائی دوستانی که نشنیده اند  گذاشتم. ممکن است برای بسیاری از شما خوشایند نباشد ولی فکر میکنم شنیدن صدای اهورائی آخرین راویان موسیقی ایران باستان خالی از لطف نیست

پي نوشت۳: اين سياچمانه در وصف حضرت علي (ع) است

 

 

 

[ یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1391 ] [ 9:19 ] [ مدینه ]
درباره وبلاگ

اینجا هرچی دوست داشته باشم مینویسم